Lista Milana Stojadinovića je pobedila sa 54,1 posto glasova dok je Mačekova lista osvojila blizu 45 procenata. Međutim, prema tadašnjem izbornom zakonu mandati su deljeni po banovinama i to na način da lista koja dobije relativnu većinu glasova odmah dobija dve trećine mandata bez obzira na stvaran broj glasova koje je u pojedinim banovinama i kotarima dobila. Stojadinović je tako osvojio preko 80 posto poslaničkih mesta. On je nakon toga formirao svoju treću vladu, ali ga je već u februaru 1939. knez Pavle smenio s funkcije zbog preteranog zbližavanja sa Silama Osovine.

            Starčevo je te 1938. godine brojalo oko 3700 stanovnika, a u administrativnom smislu je pripadalo Dunavskoj banovini, teritoriji koja je obuhvatala Baranju, Vojvodinu, Šumadiju i Braničevski okrug. Na tom području Stojadinovićeva lista dobila je 72 posto glasova, a opozicija okupljena oko Mačeka 24 posto. U Srezu pančevačkom u čijem sastavu su bili Pančevo, Banatski Brestovac, Banatsko Novo Selo, Borča, Dolovo, Glogonj, Ivanovo, Jabuka, Kraljevićevo (danas Kačarevo), Omoljica, Ovča, Sefkerin, Vojlovica i Starčevo bili su postavljeni sledeći kandidati: ispred Jugoslovenske radikalne zajednice Stanimir Stanković, dr Aleksandar Preler, Rista Moravac, Kosta Radak, pod okriljem opozicije nastupili su dr Dušan Duda Bošković, član Samostalne demokratske stranke i Miša Brajac s liste Hrvatske seljačke stranke - tadašnji prvi čovek opštinske uprave u Starčevu, dok je LJotićev „Zbor” predstavljao Branko Šurjanović. Broj glasova po srezovima objavio je drugog dana posle izbora novosadski dnevni list na mađarskom jeziku „Jutarnje novine”. U Srezu pančevačkom Stojadinovićevi kandidati zbirno su osvojili 7437 glasova, a Mačekovi 2900. Za Stankovića je glasalo najviše birača, njih 6203, za Dudu Boškovića 2478, za dr Prelera 1110, a Miša Brajac osvojio je 433 glasa. Kosta Radak imao je 102 glasača, Rista Moravac 23 i Šurjanović 13.

Dalibor Mergel